آتش

انیشتین میگه:

دو چیز انتها نداره:

حماقت انسانها و پهنه کهکشانها .که در مورد پهنه کهکشانها مطمئن نیستم.

یادت باشه دنیا گرده هروقت احساس کردی به اخرش رسیدی شاید در نقطه شروع باشی...

چرا؟؟

چرا میخوای این لحظه ابدی شه چه میدونی شاید لحظات بهتری در راه باشند!!!

نه دل در دست محبوبی گرفتار نه سر در کوچه باغی بر سر دار

از این بیهوده گردیدن چه حاصل؟؟؟!!! پیاده میشوم دنیا نگهدار....

حرمت اعتبار خود را هرگز در میدان مقایسه ی خویش با دیگران مشکن که ما هریک یگانه ایم .موجودی بی نظیر و بی تشابه.

و ارمان های خویش را به مقیاس معیارهای دیگران بنیاد مکن .تنها تو میدانی که بهترین در زندگانیت چگونه معنا میشود.

از کنار انچه با قلب تو نزدیک است اسان مگذر.بر انها چنگ انداز انچنان که در زندگی خویش بی حضور انان زندگیت مفهوم خود را از دست میدهد.

با دم زدن در هوای گذشته و نگرانی فرداهای نیامده زندگی را مگذار که از لابلای انگشتانت فرو لغزد و اسان هدر گردد.

هر روز همان روز را زندگی کن بدین سان تمامی عمر را به کمال زیسته ای و هرگز امید از کف مده انگاه که چیز دیگری برای دادن در کف داری.

همه چیز در همان لحظه ای به پایان میرسد که قدم های تو باز می ایستد و هراسی به خود راه مده از پذیرفتن این حقیقت که هنوز پله ای تا کمال فاصله باشد.تنها پیوند میان ما خط نازک همین فاصله است.

برخیز و بی هراس خطر کن و در هر فرصتی بیاویز   بدین سان است که به مفهوم شجاعت دست خواهی یافت.

انگاه که گویی دیگر نخواهمش یافت عشق را از زندگی خویش رانده ای عشق چنان است که هرچه بیشتر ارزانی داری سرشارتر شود

و هرگاه که ان را تنگ در مشت گیری اسان تر از کف رود.

پروازش ده

پروازش ده تا که پایدار بماند .

رویاهایت را فرو مگذار که بی انان زندگانی را امیدی نیست و بی امید زندگی را اهنگی نباشد.

از روزهایت شتابان گذر مکن که در التهاب این شتاب نه تنها نقطه ی سر اغاز خویش که حتی سر منزل مقصود را گم میکنی.

زندگی مسابقه نیست

زندگی یک سفر است

و تو  مسافر ان هستی

تو ان مسافری باش که در هر گامش ترنم خوش لحظه ها جاری است...

       پی نوشت:این متن از من نیست.

بازم پی نوشت:من که خیلی متحول شدم شما رو نمیدونم         

فکر بلبل همه انست که گل شد یارش

گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

ان سفر کرده که صد غافله دل همره اوست

   ای خدایا!

                             به سلامت دارش...

                                                                 (فکرهای بد بد نکنیدا!

                                                                 هیچ خبری نیست)

زبانم ذکر -سکوتم فکر و نگاهم عبادت باشد............

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست

هرکس نغمه خود خواند و از صحنه رود

صحنه پیوسته بجاست

خرم ان نغمه ای که مردم سپارند به یاد